Tarcza dzielona w słup barwy czerwono-złotej, na której złożono, na przeciw siebie stojących, srebrnego lwa i czarnego gryfa trzymających dolnymi łapami złotą koronę szlachecką, pod która na linii cięcia, trzy niebieskie kwiaty lnu, jeden nad drugim. U dołu na podwyższonej trójgórze dzielonej w barwach przemiennych tarczy, dwie srebrne wstęgi w pas, jedna nad drugą, obłożone dwoma skrzyżowanymi kopiami, ponad którymi abdank złożony, oba w barwach przemiennych trójgórza. Klejnot: czarny kruk trzymaj w dziobie złoty pierścień. Labry: prawe czerwone podbite srebrem. lewe czarne podbite złotem. Na wstedze maksyma Qui ambuland erecti inter illos qui in genibus sunt.